EkoPlaza

 

AEGON

    hoofdsponsor KNRB

Veranderingen

Heineken
De Heineken in het voorjaar met de oude Acht starten, was weer mooi. Met een aardige 2500 en een goede 250 gingen we dag twee in als een van de topploegen. Helaas gingen we op de 750 volledig onderuit. Vanaf haal 1 was het roeien ronduit slecht . We waren verbaasd dat we met dat roeien maar een seconde of 5 verloren. Helaas verloren we daarmee wel de hele aansluiting met de top van het veld en konden we een overwinning wel op ons buik schrijven! Nou ja, van je fouten moet je leren, maar dit was een zure. Tijdens de lunch moesten we toezien hoe Laga boven ons stond in de tussenstand. Dat is iets wat niet mag gebeuren. De Heineken niet winnen is er één, maar niet de snelste verenigingsploeg hebben, zou het weekend wel verpesten. Dus op de 5000 meter moesten we nog even alles op alles zetten om onze achterstand goed te maken. Met een gedegen race trokken we voorbij Laga en bleven we de snelste verenigingsacht.

Head
Een week later de Head. Aangezien we als de selectie daar aanvankelijk niet mochten starten, hadden we Skadi gemeld dat we niet mee zouden doen. Na de Heineken was het me wel weer duidelijk, dat dit de wedstrijden zijn waar we voor roeien en dat we trainen om te presteren op wedstrijden! Op zoek naar een ploeg kwam ik bij de groep zware roeiers uit die in Groningen onder Mark Emke varen. Op de Heineken waren ze nog langzamer dan wij met de oude 8 waren. Om te winnen moest er dus een schepje bovenop! Na een eindeloze treinreis naar het noorden (respect dat jullie iedere keer naar het zuiden reizen!) hebben we de eerst training gedraaid. Meteen ging het roeien beter. Het doel was duidelijk: de Head winnen.

Zelf hou ik er van wanneer je vanaf de start ook die intentie toont! Dat deden we door hard weg te varen tot een gat van bijna 20 seconden met de nummer twee. Wel is het nadeel van deze tactiek dat het laatste stuk erg zwaar is en dat werd het dan ook. In de laatste 2 km verloren we weer 5 seconde van onze voorsprong. Maar goed, 15 seconde in een mooie overwinning.

Skiffhead.
Twee weken later is de Skiffhead, een wedstrijd die in het verleden alleen is gewonnen door grote namen binnen het nederlandse roeien zoals Frans Göbel en Diederik Simon. Een wedstrijd, die je net als de Varsity, Head, Heineken, Holland Beker en de Mark Competitie een keer gewonnen moet hebben. Na de Head twee weken focus op de Skiffhead, alle bochten van de Amstel leren sturen. Met Jaap als tegenstander, zag ik dat als een erg belangrijke. Voor mijn gevoel kon ik 15 seconde sneller dan hij varen over een afstand van 7,5 km, maar als ik dat door geklungel in de bochten weg zou geven, heb je er niets aan. Volledig raceklaar zondagochtend krijg ik te horen, dat Jaap zich terugtrekt door een verkoudheid en zijn voorbereiding op de Varsity. Kan ik me goed voorstellen, de Skiffhead had hij meerdere malen weten te winnen en de Varsity stond dus veel hoger. Voor mij erg jammer. Ik had me op een zware race tegen Jaap ingesteld en nu werd ik ineens veruit de favoriet. Hetzelfde stuk water, maar een totaal andere race, niet aanvallen op Jaap, maar mijn overwinning veilig stellen. Dus gewoon aanvallen! Startend als 3e was het doel duidelijk; als eerste over de meet. Met een lekkere race kwam ik 15 seconde voor de nummer 2 over die lijn en daarmee 45 seconde sneller.

NK
Coaches hebben uiteindelijk de beslissing! Hoewel het tweezonderen met Sjoerd erg hard ging, mocht het van de coaches niet zo zijn. Na de Skiffhead kreeg ik te horen dat ik, doordat ik geen ergotest had gedaan en de coaches dus niet veel van me wisten, ik niet in de 4 of de 8 zou zitten. Omdat Sjoerd daar waarschijnlijk wel in zou zitten, moest ik iets anders gaan doen. Voor de Skiffhead had ik al een paar keer met Olaf in de twee gevaren en hoewel de laatste keer dat we dat gedaan hadden in 2006 was, voer het in tempo 18 erg makkelijk. We besloten er voor te gaan in de twee. De lage tempo's gingen erg makkelijk. Op baantempo was het nog erg ongelijk en kort. Dit gaf ons een hoge startsnelheid, maar een lage baansnelheid. Dit werd ons in de halve finale even op ons neus gedrukt! Gelukkig, want dan moet je het dus veranderen en dat hebben we gedaan. Iets rustiger uit de start, de Gyas twee voor ons laten varen en de baansnelheid opvoeren. Op de 1500 nog een taft achter Gyas wisten we dat het voor ons was. Op de 1750 het tempo met 6 omhoog en er overheen.

Helaas was de race niet helemaal gegaan, zoals ik hem op de 1750 had gezien. Voor mijn idee lagen er 4 ploegen ruim achter en er 1 voor! Dit bleken er 2 geweest te zijn. Waar wij dachten dat we wonnen, bleek op de streep dat er twee toeters gingen en wij ons dus gewoon vergist hadden. Zo'n lelijke fout hadden wij nooit mogen maken en is erg stom van ons. Het kost je een NK titel, maar respect voor Diederik Simon en Roel Braas. Wel bewezen we onze snelheid en mochten we naar wereldbeker 1 in München in de 2- varen. Dit gaat helaas niet door. Op de tweede dag van het trainingskamp ben ik door mijn rug gegaan en uit onderzoek en mri scans blijkt dat ik een hernia heb. Nu revalideren en zorgen dat ik voor wereldbeker 2 helemaal klaar ben. Ik heb zin in die twee en wil bewijzen dat we veel beter zijn dan dat we op het NK lieten zien.